polskie party~~!

Wczoraj był u mnie Krzysiu, pokręciliśmy się trochę po moim Pingguouan, poszliśmy na całkiem udane zakupy, kupilismy trochę ulicznego jedzenia, a jak zaczęło się późno robić ruszyliśmy do mieszkania. Plan był prosty- umeshu (którego Krzyś jeszcze nie miał okazji pić) i koreańskie soju (czyli kor. odpowiednik japońskiego shochu). Popiliśmy więc trochę, pojedliśmy. Bardzo uroczy wieczór.

Dziś zaś zwiedzaliśmy Jingshan, sztuczne wzniesienie zaraz na północ od Zakazanego Miasta, z którego rozciąga się widok na cały kompleks pałacowy. Jest też i świątynia z kolejnym posągiem Buddy, oczywiście. Ruszyliśmy ku do Beihai park. Po drodze kupiliśmy czipsy na wagę. Takie chipsy rodzaju pringles, wszystkie równiutkie i tego samego kształtu, w kilku smakach, świeże i smaczne, dużo tańsze od tych paczkowanych w sklepach. A biorąc pod uwagę ile czipsów jem… muszę znaleźć czipsy na wagę w mojej okolicy! W parku zobaczyliśmy słynną BaiTa- białą lamaistyczną dagobę (stupę) na Nefrytowej Wyspie. Z daleka faktycznie robi wrażenia, ale z bliska to w sumie nic ciekawego. Obeszliśmy jezioro, zajrzeliśmy do kilku pawilonów, Okrągłego miasta, zaliczyliśmy Ścianę Dziewięciu Smoków. Wysłuchaliśmy też koncertu zespołu grającego ludowe melodie (3 instrumenty strunowe szarpane, 2 smyczkowe, bębenek, i jeszcze coś perkusyjnego.) Grali strasznie fajnie! Trochę w stylu OSTów z tych wszystkich chińskich superprodukcji jak przyczajony tygrys czy sztylety.

Po części turystycznej nadszedł czas na kulinarno- towarzysko- rozrywkową. W mieszkaniu MC, u Asi, robiliśmy polska imprezę. Choć główną atrakcji miała być naturalnie polska wódka, zaplanowałyśmy też robienie jedzenia. Kopytka, rosół, kisiel, pierogi z owocami, smażona ryba i sałatka jarzynowa (która była moim pomysłem i za której przygotowanie byłam odpowiedzialna- a dodajmy też, że wszystkim smakowała najbardziej i licznym komplementom nie było końca; zresztą była to jedyna (prócz kisielu z proszku) potrawa, która smakowała w miarę jak polski oryginał, ciężko tu o składniki…- to tylko część z przygotowanych potraw. Impreza była na 23, ale i tak ludzie się spóźnili nieco XD Jak już trochę pojedliśmy polano wódeczkę i impreza zaczęła się rozkręcać, a z planowanych 20 osób zrobiło się prawie 30. Po udanym domowym polskim początku ruszyliśmy na miasto w tany. Wsiedliśmy więc o 1.30 do taksówek i ruszyliśmy- a gdzieżby indziej- do Sanlitun. Zaliczyliśmy 3 kluby i bar gdzie drinki za 10y-20y są w cenie regularnej, nie happy hour :D. Wracaliśmy około 5.30, wcale już nie pierwszym, metrem. Tylko skończę pisać i będę spać cały dzień!